złość

  • 1złość — {{/stl 13}}{{stl 8}}rz. ż IVa, DCMc. złośćści, blm {{/stl 8}}{{stl 7}} uczucie silnego wzburzenia, irytacji połączone z niechęcią do kogoś lub czegoś, wrogością, agresją : {{/stl 7}}{{stl 10}}Bezsilna złość. Wpaść w złość. Poczerwienieć, płakać,… …

    Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • 2złość — ż V, DCMs. złośćści, blm «stan irytacji, wzburzenia; gniew, pasja, wybuch gniewu; także: uczucie wrogości, urazy do kogoś» Bezsilna, głucha złość. Atak, paroksyzm złości. Napady złości. Błysk złości w czyichś oczach. Mieć, odczuwać złość do kogoś …

    Słownik języka polskiego

  • 3złość — 1. Jak na złość «wbrew oczekiwaniom, nie po czyjejś myśli, nie w porę»: Po powrocie z pracy chciałem obejrzeć mecz w telewizji, a tu jak na złość zepsuł się telewizor. Rekl 2000. 2. iron. Na złość mamie odmrozić sobie uszy «zrobić coś… …

    Słownik frazeologiczny

  • 4Nie Złość Dody — Single by Virgin singles from the album Virgin Released September 16, 2002 (Poland) Format CD Recorded 2 …

    Wikipedia

  • 5jak na złość — {{/stl 13}}{{stl 7}} mówiący tym zwrotem wyraża swoje zdenerwowanie z powodu czegoś niekorzystnego, co stało się niespodziewanie, w najbardziej nieodpowiednim momencie : {{/stl 7}}{{stl 10}}Lodówka, jak na złość, zepsuła się przed samymi świętami …

    Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • 6wylać — 1. Wylać gniew, złość, żółć na kogoś, na czyjąś głowę «wyładować na kimś gniew, złość, gorycz»: Mój kierownik miał kompletnie niepoukładane życie rodzinne, nie zrealizował się zawodowo, a na dodatek sam miał problemy z własnym szefem (...).… …

    Słownik frazeologiczny

  • 7wylewać — 1. Wylać gniew, złość, żółć na kogoś, na czyjąś głowę «wyładować na kimś gniew, złość, gorycz»: Mój kierownik miał kompletnie niepoukładane życie rodzinne, nie zrealizował się zawodowo, a na dodatek sam miał problemy z własnym szefem (...).… …

    Słownik frazeologiczny

  • 8złościć — ndk VIa, złoszczę, złościćcisz, złość, złościćcił, złoszczony «doprowadzać do złości, wywoływać gniew, złość; gniewać, irytować, denerwować» Złościć kogoś swoim postępowaniem. Chamstwo, niechlujstwo złości kogoś. złościć się «wpadać w złość,… …

    Słownik języka polskiego

  • 9niech — {{/stl 13}}{{stl 8}}mod. {{/stl 8}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl 12}}1. {{/stl 12}}{{stl 7}} służy do tworzenia form opisowych trybu rozkazującego w 3. os lp i lm, rzadziej w 1. os lp : {{/stl 7}}{{stl 10}}Niech pan zadzwoni jutro. On niech już tu… …

    Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • 10robić – zrobić — {{/stl 13}}{{stl 8}}{z kogoś} {{/stl 8}}balona {{/stl 13}}{{stl 8}}pot. {{/stl 8}}{{stl 7}} nabierać kogoś, coś; kpić z kogoś w taki sposób, by go całkiem ośmieszyć i poniżyć; robić z kogoś durnia, idiotę; narażać kogoś na śmieszność : {{/stl… …

    Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • 11Virgin (album) — Infobox Album | Name = Virgin Type = studio Artist = Virgin Released = Start date|2002|09|16 Recorded = 2002 Genre = Pop rock Length = Label = Universal Music Poland Producer = Reviews = Last album = This album = Virgin (2002) Next album = Bimbo… …

    Wikipedia

  • 12robić — 1. Mieć co robić «mieć dużo zajęć, obowiązków»: (...) odbiorców przesyłek i przekazów pocztowych jest bez liku – listonosze mają co robić. SN 14/01/1999. 2. Nic sobie nie robić, niewiele sobie robić z kogoś, z czegoś «lekceważyć kogoś, coś»:… …

    Słownik frazeologiczny

  • 13zrobić — 1. Coś zrobiło swoje «coś dało spodziewany rezultat»: Pochlebstwo zrobiło swoje. Z oczu gospodyni znikła nieufność, a na jej wargach pojawił się niedowarzony uśmiech. A. Bahdaj, Wakacje. 2. Ktoś dużo, tyle itp. dla kogoś zrobił «ktoś okazał komuś …

    Słownik frazeologiczny

  • 14nabiec — a. nabiegnąć dk Vc, nabiecbiegnie, nabiecbiegł, nabiecgła, nabiecbiegły nabiegać ndk I, nabiecga, nabiecają «nabrzmieć, napełnić się, wypełnić się czym (np. krwią, sokami, łzami itp.); o krwi, sokach, łzach itp.: napłynąć, wypełnić, wezbrać» Oczy …

    Słownik języka polskiego

  • 15odbić — dk Xa, odbićbiję, odbićbijesz, odbićbij, odbićbił, odbićbity odbijać ndk I, odbićam, odbićasz, odbićają, odbićaj, odbićał, odbićany 1. «spowodować zmianę kierunku biegu cząstek lub fal, stanowiąc dla nich nieprzenikliwą powierzchnię» Planety… …

    Słownik języka polskiego

  • 16przemówić — dk VIa, przemówićwię, przemówićwisz, przemówićmów, przemówićwił przemawiać ndk I, przemówićam, przemówićasz, przemówićają, przemówićaj, przemówićał 1. częściej ndk «wygłaszać mowę, przemówienie; zwracać się z mową do jakiegoś audytorium, do grona …

    Słownik języka polskiego

  • 17wnętrzności — blp, D. wnętrznościci «narządy wewnętrzne jamy brzusznej, klatki piersiowej i miednicy człowieka lub zwierzęcia, zwłaszcza narządy trawienne jamy brzusznej; trzewia» Wyjąć wnętrzności z kury, z zająca. Poczuł głód w pustych wnętrznościach. ◊ Głód …

    Słownik języka polskiego

  • 18wściec — dk Vc, wścieknę, wściekniesz, wścieknij, wściekł wściekać ndk I, wściecam, wściecasz, wściecają, wściecaj, wściecał, rzad. «spowodować, że ktoś się rozgniewa, wpadnie w złość» Wścieka go byle co. wściec się wściekać się 1. tylko dk «zachorować na …

    Słownik języka polskiego

  • 19wywrzeć — dk XI, wywrzećwrę, wywrzećwrzesz, wywrzećwrzyj, wywrzećwarł, wywrzećwarty, wywrzećwarłszy wywierać ndk I, wywrzećam, wywrzećasz, wywrzećają, wywrzećaj, wywrzećał, wywrzećany 1. częściej ndk «działać na coś w pewien sposób, z pewną siłą» Wywierać… …

    Słownik języka polskiego

  • 20zbiesić — dk VIa, zbiesićszę, zbiesićsisz, zbieś, zbiesićsił, zbiesićeszony przestarz. «przyprawić o gniew, złość, wściekłość; wzburzyć» Czart jakiś mnie zbiesił. (Asnyk) zbiesić się «wpaść w złość, gniew; wściec się, rozzuchwalić się» …

    Słownik języka polskiego