wytworny

  • 1wytworny — {{/stl 13}}{{stl 8}}przym. Ia, wytwornyni, wytwornyniejszy {{/stl 8}}{{stl 7}} wykwintny, wyszukany, gustowny, pełen elegancji, wykazujący dobry smak : {{/stl 7}}{{stl 10}}Wytworna dama. Wytworne maniery, potrawy. Wytworne przyjęcie, mieszkanie.… …

    Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • 2wytworny — wytwornyni, wytwornyniejszy «zgodny z wymaganiami najlepszego smaku, gustu; wykwintny, wyszukany; elegancki» Wytworna kobieta. Wytworne maniery. Wytworny apartament. Wytworne towarzystwo …

    Słownik języka polskiego

  • 3strojny — {{/stl 13}}{{stl 8}}przym. Ia, strojnyni, strojnyniejszy {{/stl 8}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl 12}}1. {{/stl 12}}{{stl 7}} o osobie: elegancko, wykwintnie, okazale ubrany; wystrojony, wytworny : {{/stl 7}}{{stl 10}}Dziewczyna strojna jak na… …

    Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • 4cal — 1. Ani na cal; ani na (ćwierć) cala «ani trochę, wcale»: (...) pierwsi chrześcijańscy władcy ani na cal nie zboczyli z drogi rozsądku. P. Jasienica, Polska Jagiellonów. 2. W każdym calu «pod każdym względem, we wszystkich szczegółach»: Był… …

    Słownik frazeologiczny

  • 5arystokratyczny — arystokratycznyni «właściwy arystokratom, odnoszący się do arystokracji; magnacki, wielkopański» Nazwisko arystokratyczne. Ród, rodowód arystokratyczny. Sfera, warstwa arystokratyczna. ∆ hist. Ustrój arystokratyczny, rządy arystokratyczne,… …

    Słownik języka polskiego

  • 6attycki — attyckiccy przym. od Attyka (kraina w starożytnej Grecji) Tragedia attycka. Waza attycka. ◊ Sól attycka «dowcip cięty i złośliwy, ale wytworny, typowy dla kultury językowej złotego okresu retoryki ateńskiej» …

    Słownik języka polskiego

  • 7dworny — dwornyni książk. «zgodny z etykietą dworską; wytworny, elegancki, układny» Dworny gest, ukłon. Dworne obyczaje …

    Słownik języka polskiego

  • 8dworski — dworskiscy 1. «dotyczący majątku ziemskiego, należący do dziedzica; pracujący we dworze, na folwarku» Budynki dworskie. Łąka dworska. Czeladź dworska. 2. «związany z dworem królewskim lub książęcym; dziejący się na tym dworze» Dworscy panowie,… …

    Słownik języka polskiego

  • 9dystyngowany — dystyngowanyni «odznaczający się wytwornością form towarzyskich, eleganckim wyglądem, dobrymi manierami, miłym sposobem bycia; elegancki, wytworny» Dystyngowana pani. Dystyngowane towarzystwo. Dystyngowane ruchy, maniery. ‹fr. z łac.› …

    Słownik języka polskiego

  • 10dystynkcja — ż I, DCMs. dystynkcjacji 1. blm «wytworny sposób bycia; elegancja, wytworność» Miała wiele wrodzonej dystynkcji. 2. zwykle w lm D. dystynkcjacji (dystynkcjacyj) «odznaki wskazujące na rangę, godność osoby, która je nosi» Dystynkcje oficerskie.… …

    Słownik języka polskiego

  • 11dżentelmen — m IV, DB. a, Ms. dżentelmennie; lm M. dżentelmenni, DB. ów «mężczyzna dobrze wychowany, taktowny, rycerski, umiejący się zachować w każdej sytuacji; także mężczyzna wytworny, elegancko ubrany» Postępek niegodny dżentelmena. ‹ang.› …

    Słownik języka polskiego

  • 12gustowny — gustownyni, gustownyniejszy «będący w dobrym guście; elegancki, wykwintny, wytworny» Gustowna sukienka. Gustowne wnętrze …

    Słownik języka polskiego

  • 13nobliwy — nobliwywi «szlachetny, wytworny, wykwintny, elegancki» Nobliwe towarzystwo. Nobliwe rozrywki. Starsza pani o nobliwym wyglądzie. ‹fr. z łac.› …

    Słownik języka polskiego

  • 14panicz — m II, DB. a; lm M. e, DB. ów przestarz. «niedorosły syn w zamożnej rodzinie; młody chłopiec, kawaler; także: młodzieniec wytworny, rozpieszczony, młody elegant, strojniś» Modny, światowy panicz. Wychować syna na panicza …

    Słownik języka polskiego

  • 15rasowy — 1. «dotyczący rasy ludzkiej» Przynależność rasowa. Przesądy rasowe. Rasowa struktura ludności. ∆ Dyskryminacja rasowa «prześladowanie ludzi ze względu na ich przynależność do jakiejś rasy» 2. «o zwierzętach: mający cechy jakiejś rasy; będący… …

    Słownik języka polskiego

  • 16reprezentacyjny — reprezentacyjnyni 1. «reprezentujący kogoś, coś; służący do reprezentacji, przeznaczony na reprezentację» Reprezentacyjna drużyna sportowców. Fundusz, strój reprezentacyjny. 2. «nadający się do reprezentowania kogoś, czegoś, dobrze się… …

    Słownik języka polskiego

  • 17salonowiec — m II, D. salonowiecwca; lm D. salonowiecwców 1. B.=D.; lm M. salonowiecwcy, B.=D. przestarz. «bywalec salonowy, człowiek o wykwintnych manierach, elegancki, wytworny, wyrobiony towarzysko» 2. B.=M.; lm M. salonowiecwce, B.=M. posp. żart. «zabawa… …

    Słownik języka polskiego

  • 18salonowy — «charakterystyczny dla zebrań towarzyskich w salonach, właściwy salonom, odbywający się w salonach; bywały w salonach; wykwintny, wytworny, elegancki, wyrobiony towarzysko» Grzeczność, ogłada, uprzejmość salonowa. Maniery salonowe. Konwersacja,… …

    Słownik języka polskiego

  • 19strojny — strojnyni, strojnyniejszy 1. «elegancko ubrany, wystrojony; pięknie ozdobiony, przybrany czymś; ozdobny, wytworny» Strojny tłum w operze. Strojny orszak weselny. Strojny kapelusz. Strojna suknia. 2. książk. «ubrany w coś, przybrany czymś» Dama… …

    Słownik języka polskiego

  • 20szykowny — szykownyni, szykownyniejszy pot. «odznaczający się szykiem, mający dużo szyku; elegancki, gustowny, wytworny» Szykowna marynarka, suknia. Szykowny strój. Szykowna panna …

    Słownik języka polskiego