wykształcenie ogólne

  • 1wykształcenie — n I 1. rzecz. od wykształcić. 2. blm «zasób wiedzy zdobytej przez kogoś (zwykle w jakimś zakładzie naukowym); zasób wiedzy określony programem zakładu naukowego, umożliwiający np. wykonywanie zawodu» Wykształcenie ogólne, zawodowe. Wykształcenie… …

    Słownik języka polskiego

  • 2ogólny — ogólnyniejszy 1. «dotyczący ogółu osób, obejmujący całą grupę ludzi, wspólny dla wszystkich, przeznaczony dla ogółu; powszechny, publiczny» Dobro ogólne. Ogólne zebranie. Ogólna rozmowa. Ogólny śmiech. Ogólny pokój, stół. Ogólne powitanie,… …

    Słownik języka polskiego

  • 3ogólnokształcący — «dotyczący wykształcenia ogólnego, dający wykształcenie ogólne (nie specjalne)» Szkoła ogólnokształcąca. Przedmioty ogólnokształcące …

    Słownik języka polskiego

  • 4ogólnokształcący — {{/stl 13}}{{stl 8}}przym. IIb {{/stl 8}}{{stl 7}} zapewniający wykształcenie ogólne, mający związek z wykształceniem ogólnym : {{/stl 7}}{{stl 10}}Liceum ogólnokształcące. {{/stl 10}} …

    Langenscheidt Polski wyjaśnień