wielokąt

  • 1wielokąt — {{/stl 13}}{{stl 8}}rz. mnż I, D. a, Mc. wielokątącie {{/stl 8}}{{stl 7}} figura geometryczna, której granice wyznacza linia łamana zamknięta; wielobok {{/stl 7}} …

    Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • 2wielokąt — m IV, D. a, Ms. wielokątącie; lm M. y mat. «część płaszczyzny ograniczona linią łamaną zamkniętą; wielobok» Wielokąt wklęsły, wypukły. ∆ Wielokąt foremny «wielokąt, którego wszystkie boki i wszystkie kąty są równe» ∆ Wielokąt wpisany «wielokąt,… …

    Słownik języka polskiego

  • 3foremny — foremnyni, foremnyniejszy «mający właściwy, prawidłowy kształt; regularny, kształtny, zgrabny» Foremny budynek. Foremny nos. Foremne ciało. Foremne kształty, rysy. ∆ Wielokąt foremny «wielokąt o wszystkich bokach i kątach wewnętrznych równych» ∆… …

    Słownik języka polskiego

  • 4opisać — dk IX, opiszę, opiszesz, opisz, opisaćał, opisaćany opisywać ndk VIIIa, opisaćsuję, opisaćsujesz, opisaćsuj, opisaćywał, opisaćywany 1. «pisząc przedstawić szczegóły dotyczące czyjegoś wyglądu, funkcji, działania czegoś; podać szczegóły, cechy… …

    Słownik języka polskiego

  • 5apotema — ż IV, CMs. apotemamie; lm D. apotemaem mat. «w wielokącie foremnym: promień okręgu wpisanego w ten wielokąt; w ostrosłupie prawidłowym: wysokość ściany bocznej» ‹z gr.› …

    Słownik języka polskiego

  • 6czworobok — m III, D. u, N. czworobokkiem; lm M. i 1. «wielokąt mający cztery boki; czworokąt» 2. «kształt, forma, postać zbliżone do czworoboku figury matematycznej; rzecz, przedmiot tego kształtu» Czworobok budynków koszarowych. Domy zbudowane w czworobok …

    Słownik języka polskiego

  • 7czworokąt — m IV, D. a, Ms. czworokątącie; lm M. y 1. «wielokąt płaski o czterech kątach; czworobok» 2. → czworobok w zn. 2 …

    Słownik języka polskiego

  • 8graniastosłup — m IV, D. a, Ms. graniastosłuppie; lm M. y «bryła geometryczna, wielościan, którego dwie ściany (podstawy) są dwoma przystającymi wielokątami o odpowiednio równoległych bokach, a krawędzie pozostałych ścian są równoległe i łączą odpowiednie… …

    Słownik języka polskiego

  • 9ostrosłup — m IV, D. a, Ms. ostrosłuppie; lm M. y mat. «wielościan, którego podstawą jest wielokąt, a pozostałe ściany są trójkątami mającymi jeden wspólny wierzchołek» Ostrosłup ścięty …

    Słownik języka polskiego

  • 10prawidłowy — prawidłowywi «zgodny z prawidłami, odpowiadający określonym przepisom, normom; regularny, należyty, właściwy, poprawny; normalny» Prawidłowa forma językowa. Prawidłowa odpowiedź na pytanie. Prawidłowa jazda samochodem. Prawidłowe działanie… …

    Słownik języka polskiego