ulokować się

  • 1ulokować się — {{/stl 13}}{{stl 17}}ZOB. {{/stl 17}}{{stl 7}}lokować się {{/stl 7}} …

    Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • 2lokować się – ulokować się — {{/stl 13}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl 12}}1. {{/stl 12}}{{stl 7}} w relacji przestrzennej: zajmować jakieś miejsce, umieszczać się gdzieś : {{/stl 7}}{{stl 10}}Ulokować się w przedziale. {{/stl 10}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl 12}}2. {{/stl… …

    Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • 3ulokować — dk IV, ulokowaćkuję, ulokowaćkujesz, ulokowaćkuj, ulokowaćował, ulokowaćowany «postawić, położyć, złożyć coś gdzieś; znaleźć dla kogoś miejsce, lokum, mieszkanie, znaleźć pomieszczenie dla czegoś; umieścić» Ulokować walizkę na półce. Książki… …

    Słownik języka polskiego

  • 4umieścić się — {{/stl 13}}{{stl 7}} usiąść gdzieś, zająć jakieś miejsce; ulokować się, usadowić się gdzieś : {{/stl 7}}{{stl 10}}Umieścić się za stołem, w samochodzie, na widowni. Umieścić się przy kimś. {{/stl 10}} …

    Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • 5schować — dk I, schowaćam, schowaćasz, schowaćają, schowaćaj, schowaćał, schowaćany 1. «położyć, umieścić coś, ulokować kogoś w miejscu zasłoniętym, niewidocznym, bezpiecznym; ukryć» Schować książkę do szuflady, klucz do kieszeni. Schować pudełko pod szafę …

    Słownik języka polskiego

  • 6rozlokować — dk IV, rozlokowaćkuję, rozlokowaćkujesz, rozlokowaćkuj, rozlokowaćował, rozlokowaćowany rozlokowywać ndk VIIIa, rozlokowaćowuję, rozlokowaćowujesz, rozlokowaćowuj, rozlokowaćywał, rozlokowaćywany «dać kwatery, mieszkania wielu osobom; umieścić,… …

    Słownik języka polskiego

  • 7rozmieścić — dk VIa, rozmieścićmieszczę, rozmieścićścisz, rozmieścićmieść, rozmieścićścił, rozmieścićmieszczony rozmieszczać ndk I, rozmieścićam, rozmieścićasz, rozmieścićają, rozmieścićaj, rozmieścićał, rozmieścićany «wyznaczyć każdemu miejsce; umieścić,… …

    Słownik języka polskiego

  • 8osadzić — dk VIa, osadzićdzę, osadzićdzisz, osadź, osadzićdził, osadzićony osadzać ndk I, osadzićam, osadzićasz, osadzićają, osadzićaj, osadzićał, osadzićany 1. «osiedlić kogoś gdzieś; ulokować, umieścić» Kilkaset rodzin osadzono na nowych terenach. ∆… …

    Słownik języka polskiego

  • 9zająć — dk Xc, zająćjmę, zająćjmiesz, zająćjmij, zająćjął, zająćjęła, zająćjęli, zająćjęty, zająćjąwszy zajmować ndk IV, zająćmuję, zająćmujesz, zająćmuj, zająćował, zająćowany 1. «zapełnić, wypełnić sobą lub czymś jakąś przestrzeń, powierzchnię czegoś»… …

    Słownik języka polskiego

  • 10ukryć — dk Xa, ukryję, ukryjesz, ukryj, ukrył, ukryty ukrywać ndk I, ukryćam, ukryćasz, ukryćają, ukryćaj, ukryćał, ukryćany 1. «umieścić coś, kogoś w miejscu niewidocznym, zasłoniętym, bezpiecznym; schować coś przed kimś; udzielić schronienia komuś… …

    Słownik języka polskiego

  • 11roztasować — dk IV, roztasowaćsuję, roztasowaćsujesz, roztasowaćsuj, roztasowaćował, roztasowaćowany roztasowywać ndk VIIIa, roztasowaćowuję, roztasowaćowujesz, roztasowaćowuj, roztasowaćywał, roztasowaćywany, rzad. «rozłożyć, rozmieścić, rozlokować,… …

    Słownik języka polskiego

  • 12utknąć — dk Va, utknę, utkniesz, utknij, utknął, utknęła, utknęli, utknąwszy utykać ndk I, utknąćam, utknąćasz, utknąćają, utknąćaj, utknąćał 1. «zatrzymać się nie mogąc dalej jechać, poruszać się; uwięznąć, ugrzęznąć w czymś» Autobus utknął w zaspach.… …

    Słownik języka polskiego

  • 13osiąść — dk XI, osiądę, osiądziesz, osiądź, osiadł, osiadła, osiedli, osiadłszy osiadać ndk I, osiąśćam, osiąśćasz, osiąśćają, osiąśćaj, osiąśćał 1. «obrać sobie siedzibę, mieszkanie; osiedlić się, ulokować się» Na starość osiadł na wsi. 2. «opadając… …

    Słownik języka polskiego

  • 14uplasować — dk IV, uplasowaćsuję, uplasowaćsujesz, uplasowaćsuj, uplasowaćował, uplasowaćowany rzad. «umieścić gdzieś kogoś, położyć coś w jakimś miejscu» uplasować się 1. żart. «siąść, stanąć gdzieś, ulokować się gdzieś» Uplasował się blisko okna. 2. środ.… …

    Słownik języka polskiego

  • 15przyjąć — dk Xc, przyjąćjmę, przyjąćjmiesz, przyjąćjmij (przyjm), przyjąćjął, przyjąćjęła, przyjąćjęli, przyjąćjęty, przyjąćjąwszy przyjmować ndk IV, przyjąćmuję, przyjąćmujesz, przyjąćmuj, przyjąćował, przyjąćowany 1. «stać się odbiorcą czegoś, wziąć to,… …

    Słownik języka polskiego

  • 16oddać — dk I, oddaćdam, oddaćdasz, oddaćdadzą, oddaćdaj, oddaćdał, oddaćdany oddawać ndk IX, oddaćdaję, oddaćdajesz, oddaćdawaj, oddaćdawał, oddaćdawany 1. «zwrócić właścicielowi to, co się od niego pożyczyło, dostało lub co się mu zabrało» Oddać komuś… …

    Słownik języka polskiego

  • 17przenieść — dk XI, przenieśćniosę, przenieśćniesiesz, przenieśćnieś, przenieśćniósł, przenieśćniosła, przenieśćnieśli, przenieśćniesiony przenosić ndk VIa, przenieśćnoszę, przenieśćnosisz, przenieśćnoś, przenieśćnosił, przenieśćnoszony 1. «zabrać coś z… …

    Słownik języka polskiego

  • 18tył — m IV, D. u, Ms. tyle; lm M. y 1. «część, strona czegoś przeciwległa w stosunku do przodu, frontu, najdalej położona w stosunku do części przedniej danego przedmiotu; u człowieka: część ciała po stronie pleców, u zwierząt: część ciała najdalej… …

    Słownik języka polskiego

  • 19wepchnąć — dk Va, wepchnąćpchnę, wepchnąćchniesz, wepchnąćchnij, wepchnąćpchnął, wepchnąćpchnęła, wepchnąćpchnęli, wepchnąćpchnięty, wepchnąćpchnąwszy rzad. wepchać dk I, wepchnąćpcham, wepchnąćpchasz, wepchnąćpchają, wepchnąćpchaj, wepchnąćpchał,… …

    Słownik języka polskiego

  • 20wkręcić — dk VIa, wkręcićcę, wkręcićcisz, wkręć, wkręcićcił, wkręcićcony wkręcać ndk I, wkręcićam, wkręcićasz, wkręcićają, wkręcićaj, wkręcićał, wkręcićany 1. «ruchem obrotowym umieścić, umocować coś w czymś; kręcąc wepchnąć, wsunąć coś do środka czegoś»… …

    Słownik języka polskiego