stykać

  • 1stykać — {{/stl 13}}{{stl 8}}cz. ndk VIIIa, stykaćam, stykaća, stykaćają, stykaćany {{/stl 8}}– zetknąć {{/stl 13}}{{stl 8}}dk IVa, stykaćnę, stykaćnie, stykaćnij, stykaćnął, stykaćnęli {{/stl 8}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl 12}}1. {{/stl 12}}{{stl 7}}… …

    Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • 2stykać — → zetknąć …

    Słownik języka polskiego

  • 3stykać — 1) Odpowiadać komuś; pasować komuś, być lubianym Eng. To suit one or appeal to one; to like, enjoy, or delight 2) Nadawać się; być odpowiednim lub być w pełni zadowalającym Eng. To be acceptable or suitable; to meet certain standards …

    Słownik Polskiego slangu

  • 4stykać się I– zetknąć się — {{/stl 13}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl 12}}1. {{/stl 12}}{{stl 7}} zbliżać się do siebie aż do zwarcia, przylgnięcia : {{/stl 7}}{{stl 10}}Koła podwozia jeszcze kilka razy stykały się z ziemią. Końce przewodów się zetknęły. {{/stl 10}}{{stl 20}}… …

    Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • 5stykać się — II {{/stl 13}}{{stl 33}} pozostawać z czymś w kontakcie, w bezpośredniej relacji; graniczyć z czymś :{{/stl 33}}{{stl 10}}Sfera, gdzie stykają się sprzeczne interesy. Miejsce, gdzie morze styka się z lądem. {{/stl 10}} …

    Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • 6zetknąć — dk Va, zetknąćtknę, zetknąćtkniesz, zetknąćtknij, zetknąćtknął, zetknąćtknęła, zetknąćtknęli, zetknąćtknięty stykać ndk I, zetknąćam, zetknąćasz, zetknąćają, zetknąćaj, zetknąćał, zetknąćany «zbliżając dwa przedmioty do siebie, spowodować ich… …

    Słownik języka polskiego

  • 7ПУСКАТЕЛЬ МАГНИТНЫЙ — электрический выключатель переменного тока с магнитным приводом, предназначенный, главным образом, для дистанционного пуска, остановки и защиты трёхфазных асинхронных электродвигателей с короткозамкнутым ротором (Болгарский язык; Български)… …

    Строительный словарь

  • 8czynić — Mieć z kimś, z czymś do czynienia a) «mieć z kimś kontakty, stykać się z kimś, z czymś; załatwiać z kimś sprawy»: W latach osiemdziesiątych mieliśmy do czynienia ze spontanicznym powstawaniem wielu ruchów ekologicznych. S. Kozłowski, Ekorozwój.… …

    Słownik frazeologiczny

  • 9więzy — Przeciąć, zerwać więzy (łączące kogoś) z kimś, z czymś «zerwać stosunki z kimś lub z czymś, przestać się stykać, kontaktować»: (...) stracił zaufanie towarzyszy / uważa się go za dezertera / przeciął więzy / łączące z ojczyzną (...). T. Różewicz …

    Słownik frazeologiczny

  • 10bezpośrednio — 1. «bez jakiegokolwiek pośrednictwa; osobiście, wprost» Stykać się z kimś bezpośrednio. Dowiedzieć się o czymś bezpośrednio od naocznego świadka. Kierować czymś bezpośrednio. Malować bezpośrednio z natury. 2. «w stosunkach przestrzennych: bardzo… …

    Słownik języka polskiego

  • 11blisko — bliżej 1. «w małej odległości; niedaleko» Dom był już blisko. Podszedł do morza tak blisko, że zamoczył sobie nogi. Jest blisko do domu. Mieszkał blisko szkoły a. od szkoły. 2. «w krótkim czasie, niezadługo» Już blisko do świąt. Było blisko… …

    Słownik języka polskiego

  • 12czynienie — n I rzecz. od czynić ◊ Mieć coś do czynienia «mieć coś do wykonania, mieć robotę, zajęcie» ◊ Mieć z kimś, z czymś do czynienia «mieć kontakty, stykać się z kimś, z czymś; załatwiać z kimś sprawy» przen. «być narażonym na czyjś gniew, na represje… …

    Słownik języka polskiego

  • 13dotykać — ndk I, dotykaćam, dotykaćasz, dotykaćają, dotykaćaj, dotykaćał, dotykaćany 1. forma ndk czas. dotknąć (p.) 2. «sięgać aż do czegoś, stykać się, graniczyć z czymś» Ulica dotyka parku …

    Słownik języka polskiego

  • 14horyzont — m IV, D. u, Ms. horyzontncie 1. blm «linia, wzdłuż której niebo wydaje się stykać z powierzchnią Ziemi; widnokrąg» Słońce skryło się za horyzontem. Na horyzoncie pojawiły się chmury. ∆ Horyzont astronomiczny «koło wielkie na sferze niebieskiej,… …

    Słownik języka polskiego

  • 15kontaktować — ndk IV, kontaktowaćtuję, kontaktowaćtujesz, kontaktowaćtuj, kontaktowaćował, kontaktowaćowany 1. «stykać, łączyć; nawiązywać łączność, znajomość» Kontaktować ze sobą znajomych. 2. «tworzyć kontakt, zetknięcie» Żarówka nie kontaktuje. kontaktować… …

    Słownik języka polskiego

  • 16łączyć — ndk VIb, łączyćczę, łączyćczysz, łącz, łączyćczył, łączyćczony 1. «spajać, wiązać w całość» Kanał łączy morze z jeziorem. Łączyła ich przyjaźń. Łączyć przyjemne z pożytecznym. ◊ Nic nas z sobą nie łączy «jesteśmy dla siebie obcy, żadne sprawy,… …

    Słownik języka polskiego

  • 17oderwać — dk IX, oderwaćrwę, oderwaćrwiesz, oderwaćrwij, oderwaćrwał, oderwaćrwany odrywać ndk I, oderwaćam, oderwaćasz, oderwaćają, oderwaćaj, oderwaćał, oderwaćany 1. «ciągnąc lub szarpiąc odłączyć coś od jakiejś całości, urwać część czegoś; odedrzeć,… …

    Słownik języka polskiego

  • 18przylegać — ndk I, przylegaćga, przylegaćają, przylegaćał 1. «być ściśle dopasowanym do czegoś, dotykać bezpośrednio; opinać ściśle, przywierać do czegoś» Deski podłogi ściśle przylegają do siebie. Włosy (gładko) przylegały do głowy. Koszula przylegała mu do …

    Słownik języka polskiego

  • 19przytykać — ndk I, przytykaćam, przytykaćasz, przytykaćają, przytykaćaj, przytykaćał, przytykaćany 1. forma ndk czas. przytknąć (p.) 2. «stykać się, graniczyć z czymś; przylegać do czegoś» Jego ogród przytyka do naszego …

    Słownik języka polskiego

  • 20unikać — ndk I, unikaćam, unikaćasz, unikaćają, unikaćaj, unikaćał, unikaćany 1. forma ndk czas. uniknąć (p.) 2. «starać się nie stykać z kimś, z czymś, starać się nie mieć nic wspólnego z kimś, z czymś; stronić od kogoś, czegoś» Unikać ludzi. Unikać… …

    Słownik języka polskiego