stworzenie

  • 1stworzenie — I {{/stl 13}}{{stl 8}}rz. n III, blm {{/stl 8}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl 12}}1. {{/stl 12}}{{stl 7}}od cz. stworzyć. {{/stl 7}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl 12}}2. {{/stl 12}}{{stl 8}}pot. {{/stl 8}}{{stl 7}} ogół ludzi i zwierząt, wszystkie żywe …

    Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • 2stworzenie — n I 1. rzecz. od stworzyć. ◊ Od stworzenia świata «od wieków, od bardzo dawna» 2. lm D. stworzenieeń «istota żywa; człowiek lub zwierzę» Biedne, niewinne, słabe stworzenie. Młode stworzenie. Dziwne z ciebie stworzenie. Lubił wszelkie stworzenia.… …

    Słownik języka polskiego

  • 3stworzenie — Jak w pierwszym dniu stworzenia a) «o czymś, co nie zostało zniszczone lub zmienione od początku istnienia»: Pogoda doskonała. Wszystko jest świeże, radosne, jak w pierwszym dniu stworzenia. Czy nie masz uczucia, że tutaj można zacząć wszystko od …

    Słownik frazeologiczny

  • 4jak nieboskie stworzenie — {{/stl 13}}{{stl 7}} w odniesieniu do wyglądu kogoś: żałośnie, okropnie, w sposób budzący politowanie : {{/stl 7}}{{stl 10}}Po zabawie w błocie dziecko wyglądało jak nieboskie stworzenie. Uwalany sadzą jak nieboskie stworzenie. {{/stl 10}} …

    Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • 5nieboski — tylko w wyrażeniu: Jak nieboskie stworzenie «jak nie człowiek; okropnie, strasznie, bardzo» Wyglądać, żyć jak nieboskie stworzenie. Brudny jak nieboskie stworzenie …

    Słownik języka polskiego

  • 6nieboski — Jak nieboskie stworzenie «strasznie, bardzo»: Zziajany, przemoczony, ubłocony jak nieboskie stworzenie, dobrnąłem do bramy cukrowni. W. Myśliwski, Widnokrąg …

    Słownik frazeologiczny

  • 7НЕМОЕВСКИЙ — (Niemojewski), Анджей (24.I.1864 3.XI.1921) историк христианства, польск. писатель, публицист. В ранних произв. выражал симпатии революц. движению ( Ludzie rewolucji , Kr., 1906). После поражения революции 1905 07 перешел в консервативный лагерь …

    Советская историческая энциклопедия

  • 8Elżbieta Sikora — (* 20. Oktober 1943 in Lemberg) ist eine polnische Komponistin. Sikora studierte von 1951 bis 1963 Klavier an der Musikschule ihrer Heimatstadt. Es schloss sich bis 1968 ein Studium als Tontechniker an der Musikakademie in Warschau an. Von 1968… …

    Deutsch Wikipedia

  • 9dzień — 1. Ciche dni «dni, podczas których skłóceni małżonkowie nie odzywają się do siebie»: Czasami sam zaczynałem dostrzegać, że coś jest ze mną nie tak: kolejna zmiana zakładu pracy, bo z poprzedniego zwolniono mnie dyscyplinarnie; w rodzinie coraz… …

    Słownik frazeologiczny

  • 10pierwszy — 1. Ktoś, coś pierwszej klasy, pierwszej wody, pierwsza klasa «o kimś lub o czymś doskonałym, pierwszorzędnym, świetnym, bardzo dobrym pod każdym względem»: Teraz siedziałem w pustym pokoju przy metalowym biurku na obrotowym fotelu na kółkach –… …

    Słownik frazeologiczny

  • 11brzydki — brzydkidcy, brzydkidszy 1. «odznaczający się cechą przeciwstawną do piękności; nieładny» Brzydkie dziecko. Brzydki głos. Brzydkie ręce, brzydka twarz. Brzydka sukienka. Domy jeden brzydszy od drugiego. ◊ Brzydka pogoda, brzydki dzień «słotna… …

    Słownik języka polskiego

  • 12gad — m IV, DB. a, Ms. gadzie; lm M. y 1. zool. gady «Reptilia, gromada lądowych kręgowców zmiennocieplnych, oddychających płucami, przeważnie jajorodnych, o skórze pokrytej łuskami, tarczkami lub płytkami; należą tu: hatterie, żółwie, jaszczurki, węże …

    Słownik języka polskiego

  • 13inwestycja — ż I, DCMs. inwestycjacji; lm D. inwestycjacji (inwestycjacyj) «nakład gospodarczy, którego celem jest stworzenie nowych lub powiększenie już istniejących środków trwałych; przedmiot będący wynikiem tej działalności» Inwestycje domowe, gospodarcze …

    Słownik języka polskiego

  • 14istota — ż IV, CMs. istotaocie; lm D. istotaot 1. «żywy organizm, osoba, stworzenie» Każda żywa istota kiedyś umrze. Kobieto! puchu marny! ty wietrzna istoto! (Mickiewicz) ◊ Istota ludzka «człowiek» ◊ Nie ma w pobliżu, nigdzie żywej istoty «nie ma nikogo …

    Słownik języka polskiego

  • 15mądry — mądrzy, mądrzejszy (mędrszy) 1. «mający dużą wiedzę, inteligencję, doświadczenie, umiejący je wykorzystać, zastosować; rozumny, rozsądny» Mądry człowiek, pedagog. ◊ Mądra głowa «człowiek mądry» ◊ I bądź tu mądry! «powiedzenie używane wtedy, gdy… …

    Słownik języka polskiego

  • 16niebożę — n IV, D. niebożęęcia; lm M. niebożęęta, D. niebożężąt «ze współczuciem o biednej, słabej istocie; nieszczęśliwe stworzenie, biedactwo, nieborak» …

    Słownik języka polskiego

  • 17nierozumny — nierozumnyni «nie mający rozumu, niemądry, głupi; świadczący o braku rozumu, niedorzeczny, nierozsądny» Nierozumne dziecko. Nierozumne stworzenie, zwierzę. Nierozumne postępowanie …

    Słownik języka polskiego

  • 18oświata — ż IV, CMs. oświataacie; blm «stan, proces upowszechnienia wykształcenia i kultury w społeczeństwie» Szerzyć, krzewić oświatę. Niech żywi nie tracą nadziei i przed narodem niosą oświaty kaganiec. (Słowacki) ∆ Oświata dorosłych «działalność… …

    Słownik języka polskiego

  • 19status — m IV, D. u, Ms. statussie, blm «stan prawny; pozycja społeczna, położenie jednostki w grupie społecznej lub położenie grupy w większej zbiorowości» Status dyplomatyczny, społeczny, zawodowy. Status życiowy. Stworzenie międzynarodowego statusu dla …

    Słownik języka polskiego

  • 20stworzonko — n II, N. stworzonkokiem; lm D. stworzonkonek pieszcz. «małe stworzenie; dziecko, dzieciątko, zwierzątko; istotka» Milutkie z niej stworzonko. Z norki wysunęło pyszczek jakieś stworzonko …

    Słownik języka polskiego