stracić życie

  • 1stracić — dk VIa, stracićcę, stracićcisz, strać, stracićcił, stracićcony 1. «przestać coś mieć, zostać bez kogoś lub bez czegoś; zostać pozbawionym kogoś lub czegoś» Stracić rodzinę. Stracić posadę. Drzewa straciły liście jesienią. Stracić czyjąś przyjaźń …

    Słownik języka polskiego

  • 2życie — n I, blm 1. «stan organizmu polegający na nieprzerwanym ciągu biochemicznych procesów przemiany materii i energii, związanych z wymianą materii i energii z otoczeniem, charakteryzujący się tym, że organizm odżywia się, oddycha, wydala zbędne… …

    Słownik języka polskiego

  • 3zapłacić — dk VIa, zapłacićcę, zapłacićcisz, zapłacićpłać, zapłacićcił, zapłacićcony 1. «dać pieniądze jako należność za pracę, za towar; wynagrodzić w pieniądzach (także w naturze); uiścić należność» Zapłacić cło, czynsz, rachunek. Zapłacić ratę za coś.… …

    Słownik języka polskiego

  • 4dać — dk I dam, dasz, dadzą, daj, dał, dany dawać ndk IX, daję, dajesz, dają, dawaj, dawał, dawany 1. «przekazać komuś rzecz, którą się posiada lub rozporządza; obdarzyć czym; podarować, ofiarować, oddać; poświęcić co» Dawać pieniądze na utrzymanie.… …

    Słownik języka polskiego

  • 5utopić — dk VIa, utopićpię, utopićpisz, utop, utopićpił, utopićpiony 1. «pozbawić życia przez zanurzenie w wodzie, wrzucenie do wody; spowodować, żeby coś znalazło się całkowicie pod wodą» Utopić mysz. ◊ Ktoś utopiłby kogoś, rad by utopić kogoś w łyżce… …

    Słownik języka polskiego

  • 6przypłacić — coś, zapłacić za coś głową, życiem, przestarz. gardłem «stracić życie, ponosząc konsekwencje czegoś»: Jeśli coś złego stanie się komuś z mojej załogi, piraci zapłacą swoim gardłem! A. Szklarski, Łowcy …

    Słownik frazeologiczny

  • 7przypłacać — Przypłacić coś, zapłacić za coś głową, życiem, przestarz. gardłem «stracić życie, ponosząc konsekwencje czegoś»: Jeśli coś złego stanie się komuś z mojej załogi, piraci zapłacą swoim gardłem! A. Szklarski, Łowcy …

    Słownik frazeologiczny

  • 8lec — a. legnąć dk Vc, legnę, legniesz, legnij, legł, ległszy 1. książk. «położyć się na czymś, zwłaszcza położyć się z ulgą, zwalić się ciężko na posłanie, na ziemię itp.; rozciągnąć się, wyciągnąć się na czymś» Lec na łóżku, na trawie, na ziemi. Ktoś …

    Słownik języka polskiego

  • 9poginąć — dk Vb, poginąćginie, poginąćgińcie, poginąćnął, poginąćnęła, poginąćnęli, poginąćnąwszy 1. «o wielu rzeczach: kolejno zgubić się, zapodziać się, przepaść, zostać utraconym» Bagaże poginęły w podróży. 2. «o wielu istotach żywych: stracić życie,… …

    Słownik języka polskiego

  • 10pozabijać — dk I, pozabijaćam, pozabijaćasz, pozabijaćają, pozabijaćaj, pozabijaćał, pozabijaćany 1. «zabić, uśmiercić wielu ludzi lub wiele zwierząt; pomordować» Na polu bitwy leżały pozabijane konie. 2. «przez zabicie czymś (przybicie czegoś) zatkać,… …

    Słownik języka polskiego

  • 11udusić — dk VIa, uduszę, udusićsisz, uduś, udusićsił, uduszony 1. «pozbawić życia ściskając za gardło, tłumiąc oddech, hamując oddychanie; zadusić» 2. «ugotować (mięso, jarzyny itp.) na wolnym ogniu pod przykryciem, w niewielkiej ilości wody lub tłuszczu» …

    Słownik języka polskiego

  • 12utonąć — dk Vb, utonąćnę, utonąćniesz, utoń, utonąćnął, utonąćnęła, utonąćnęli, utonąćnąwszy 1. «stracić życie wskutek pogrążenia się w wodzie, pogrążyć się w wodzie, pójść na dno» Chłopiec utonął w rzece. Rzucony kamień utonął w wodzie. ◊ książk. Coś… …

    Słownik języka polskiego

  • 13wyginąć — dk Vb, wyginąćnie, wygiń, wyginąćnął, wyginąćnęła, wyginąćnęli «o wielu ludziach, zwierzętach, roślinach: stracić życie, wymrzeć, przestać istnieć, zginąć jedni (jedne) po drugich» Cała rodzina wyginęła w powstaniu. W czasie zimy wyginęło wiele… …

    Słownik języka polskiego

  • 14zginąć — dk Vb, zginąćnę, zginąćniesz, zgiń, zginąćnął, zginąćnęła, zginąćnęli, zginąćnąwszy 1. «ponieść śmierć, zostać zabitym, stracić życie w walce; polec, paść» Zginąć tragicznie. Zginąć śmiercią walecznych. Zginąć na polu chwały. Zginąć za wielką… …

    Słownik języka polskiego

  • 15lec, legnąć — {{/stl 13}}{{stl 8}}cz. dk IVc b, legnę, legnie, legnij, ległem, legł, legła, legli {{/stl 8}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl 12}}1. {{/stl 12}}{{stl 7}} opaść ciężko na fotel, łóżko, podłogę itp., położyć się, wyciągnąć się na czymś : {{/stl… …

    Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • 16ponieść śmierć — {{/stl 13}}{{stl 7}} zginąć, polegnąć, stracić życie : {{/stl 7}}{{stl 10}}W katastrofie samolotu ponieśli śmierć wszyscy pasażerowie i członkowie załogi. {{/stl 10}} …

    Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • 17przejechać się [i in.] na tamten świat — {{/stl 13}}{{stl 8}}pot. {{/stl 8}}{{stl 7}} umrzeć, stracić życie : {{/stl 7}}{{stl 10}}Ktoś pomylił lekarstwa i przejechał się (wyjechał, dostał się) na tamten świat. {{/stl 10}} …

    Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • 18przenieść się na łono Abrahama — {{/stl 13}}{{stl 7}} żartobliwie: umrzeć, stracić życie {{/stl 7}} …

    Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • 19przenieść się na tamten świat [do wieczności] — {{/stl 13}}{{stl 7}} umrzeć, stracić życie : {{/stl 7}}{{stl 10}}Ktoś przeniósł się na tamten świat (do wieczności), pozostawiając pogrążoną w bólu rodzinę. {{/stl 10}} …

    Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • 20zawisnąć — I {{/stl 13}}{{stl 23}}ZOB. {{/stl 23}}{{stl 33}}zawisać {{/stl 33}}{{stl 20}} {{/stl 20}} {{stl 20}} {{/stl 20}}zawisnąć II {{/stl 13}}{{stl 8}}cz. dk IVb {{/stl 8}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl 12}}1. {{/stl 12}}{{stl 7}} stać się zależnym od… …

    Langenscheidt Polski wyjaśnień