rozgonić

  • 1rozgonić — {{/stl 13}}{{stl 17}}ZOB. {{/stl 17}}{{stl 7}}rozganiać{{/stl 7}}{{stl 17}}ZOB. {{/stl 17}}{{stl 7}}rozpędzić [rozegnać, rozgonić] {{/stl 7}}{{stl 8}}{kogoś} {{/stl 8}}{{stl 7}}na cztery wiatry {{/stl 7}} …

    Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • 2rozgonić — kogoś na cztery wiatry zob. wiatr 7 …

    Słownik frazeologiczny

  • 3rozgonić — → rozegnać …

    Słownik języka polskiego

  • 4rozpędzić [rozegnać, rozgonić] — {{/stl 13}}{{stl 8}}{kogoś} {{/stl 8}}na cztery wiatry {{/stl 13}}{{stl 7}} rozpędzić kogoś w sposób zdecydowany, brutalnie, odcinając możliwość powrotu : {{/stl 7}}{{stl 10}}Policja rozpędziła pseudokibiców na cztery wiatry. {{/stl 10}} …

    Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • 5rozegnać — Rozgonić kogoś na cztery wiatry zob. wiatr 7 …

    Słownik frazeologiczny

  • 6rozganiać — Rozgonić kogoś na cztery wiatry zob. wiatr 7 …

    Słownik frazeologiczny

  • 7rozganiać — {{/stl 13}}{{stl 8}}cz. ndk VIIIa, rozganiaćam, rozganiaća, rozganiaćają, rozganiaćany {{/stl 8}}– rozegnać {{/stl 13}}{{stl 8}}dk VIIIa, {{/stl 8}}rozgonić {{/stl 13}}{{stl 8}}dk VIIb, rozganiaćnię, rozganiaćni, rozganiaćgoń, rozganiaćniony… …

    Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • 8cztery — W cztery oczy «na osobności, sam na sam»: (...) na ogół przywódcy najpierw rozmawiali w cztery oczy, a dopiero potem, kiedy już było wiadomo, kto i w czym nie odpuści, zapraszali ministrów, doradców i ekspertów (...) W. Górnicki, Szerpa. Cztery… …

    Słownik frazeologiczny

  • 9wiatr — 1. Chwycić, złapać wiatr w żagle «wykorzystać sprzyjające okoliczności»: Pochodził z rodziny, która umiała trafnie rozpoznawać sytuację, wiatr chwytać w żagle oraz chronić materialną podstawę rodu – folwarki, lasy (...). K. Moczarski, Rozmowy. 2 …

    Słownik frazeologiczny

  • 10rozegnać — dk I, rozegnaćam, rozegnaćasz, rozegnaćają, rozegnaćaj, rozegnaćał, rozegnaćany rozgonić dk VIa, rozegnaćnię, rozegnaćnisz, rozegnaćgoń, rozegnaćnił, rozegnaćniony rozganiać ndk I, rozegnaćam, rozegnaćasz, rozegnaćają, rozegnaćaj, rozegnaćał,… …

    Słownik języka polskiego