pochodzić

  • 1pochodzić — I {{/stl 13}}{{stl 8}}cz. ndk VIIb, pochodzićdzę, pochodzićdzi, pochodzićchodź {{/stl 8}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl 12}}1. {{/stl 12}}{{stl 7}} o człowieku: wywodzić się : {{/stl 7}}{{stl 10}}Ktoś pochodzi ze wsi, z rodziny inteligenckiej, z… …

    Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • 2pochodzić — VIa, pochodzićdzę, pochodzićdzisz, pochodzićchodź, pochodzićdził 1. dk «spędzić jakiś czas na chodzeniu; przejść się, pospacerować» Pochodzić po parku, po lesie, koło domu. ◊ Pochodzić w czymś «ponosić coś na sobie przez jakiś czas» ◊ Pochodzić… …

    Słownik języka polskiego

  • 3brzuchomówca — m odm. jak ż II, DCMs. brzuchomówcacy; lm M. brzuchomówcacy, DB. brzuchomówcaców «człowiek umiejący mówić tak, że głos zdaje się pochodzić od innej osoby lub przedmiotu znajdującego się w pewnej odległości» …

    Słownik języka polskiego

  • 4brzuchomówstwo — n III, Ms. brzuchomówstwowie, blm «umiejętność mówienia tak, że głos zdaje się pochodzić nie od mówiącego, lecz z innego źródła» …

    Słownik języka polskiego

  • 5datować — ndk IV, datowaćtuję, datowaćtujesz, datowaćtuj, datowaćował, datowaćowany 1. «opatrywać datą, oznaczać czas i miejsce» Datować dokument, pismo. List datowany z Krakowa. 2. «określać, ustalać datę jakiegoś faktu, czas powstania, istnienia itp.… …

    Słownik języka polskiego

  • 6kres — m IV, D. u, Ms. kresie; lm M. y 1. zwykle blm, książk. «granica czegoś, jakiejś przestrzeni; kraniec» Step, morze (jest) bez kresu, zda się nie mieć kresu. ∆ mat. Kres zbioru liczb «dwie liczby, między którymi zawierają się wszystkie liczby… …

    Słownik języka polskiego

  • 7lud — m IV, D. u, W. u (ludzie), Ms. ludzie 1. blm «pracujące warstwy społeczeństwa, przede wszystkim robotnicy i chłopi; dawniej głównie o ludności wiejskiej» Lud pracujący miast i wsi. Głos, wola ludu. Dziecko ludu. Pochodzić, wywodzić się z ludu. 2 …

    Słownik języka polskiego

  • 8okolica — ż II, DCMs. okolicacy; lm D. okolicaic 1. «obszar rozciągający się dookoła jakiegoś miejsca, stanowiący jego otoczenie; krajobraz oglądany z jakiegoś punktu środkowego» Bliska, dalsza okolica miasta. Okolica przystanku, domu. Okolice Warszawy.… …

    Słownik języka polskiego

  • 9pamiętać — ndk I, pamiętaćam, pamiętaćasz, pamiętaćają, pamiętaćaj, pamiętaćał, pamiętaćany 1. «mieć zdolność do przyswajania, utrwalania i przypominania doznanych wrażeń, przeżyć, wiadomości; mieć w pamięci, nie zapominać, przypominać sobie» Pamiętać coś… …

    Słownik języka polskiego

  • 10pobujać — dk I, pobujaćam, pobujaćasz, pobujaćają, pobujaćaj, pobujaćał, pobujaćany 1. «spędzić jakiś czas na bujaniu, huśtaniu kogoś albo czegoś, wprawić w jednostajny ruch; pokołysać, pohuśtać» Przez chwilę pobujała płaczące niemowlę. Wysokie fale… …

    Słownik języka polskiego

  • 11pochodzenie — n I 1. rzecz. od pochodzić. 2. «rodowód, genealogia, wywodzenie się z czegoś» Pochodzenie robotnicze, chłopskie, inteligenckie. Pochodzenie społeczne. Polak z pochodzenia. Amerykanin, Francuz polskiego pochodzenia. Tłuszcze pochodzenia roślinnego …

    Słownik języka polskiego

  • 12początek — m III, D. początektku, N. początektkiem; lm M. początektki 1. «to, od czego się coś zaczyna w czasie lub przestrzeni; rozpoczęcie (się) czegoś, pierwszy moment, pierwszy punkt» Dobry, zły, trudny, łatwy początek. Ciekawy, nudny początek powieści …

    Słownik języka polskiego

  • 13połazić — dk VIa, połazićłażę, połazićłazisz, połazićłaź, połazićził pot. «spędzić pewien czas na łażeniu; pochodzić, powłóczyć się» Połazić trochę po mieście, po sklepach, po ulicach …

    Słownik języka polskiego

  • 14ponosić — VIa, ponosićnoszę, ponosićsisz, ponosićnoś, ponosićsił, ponosićnoszony 1. ndk → ponieść 2. dk «spędzić pewien czas na noszeniu kogoś lub czegoś» Ponosić dziecko na rękach. 3. dk «pochodzić pewien czas w jakimś ubraniu» Ponosił płaszcz przez kilka …

    Słownik języka polskiego

  • 15pospacerować — dk IV, pospacerowaćruję, pospacerowaćrujesz, pospacerowaćruj, pospacerowaćował «spędzić pewien czas spacerując; pochodzić, przejść się» Pospacerować po parku, nad morzem. Pospacerować przez godzinę …

    Słownik języka polskiego

  • 16powałęsać się — dk I, powałęsać sięam się, powałęsać sięasz się, powałęsać sięają się, powałęsać sięaj się, powałęsać sięał się pot. «spędzić jakiś czas na wałęsaniu się; pochodzić trochę bez celu, pospacerować» Powałęsać się trochę po mieście. Powałęsać się po… …

    Słownik języka polskiego

  • 17powędrować — dk IV, powędrowaćruję, powędrowaćrujesz, powędrowaćruj, powędrowaćował 1. «wędrując udać się dokądś, pójść na wędrówkę» Powędrowali do lasu na grzyby. Powędrował w daleki świat. 2. pot. «zostać przekazanym, przesłanym, przetransportowanym» Zboże… …

    Słownik języka polskiego

  • 18prosty — prości, prostytszy 1. «nie odchylający się w żadną stronę, nie skręcający w bok; równy, nie wykrzywiony, niekręty, nie wygięty, nie zgięty» Proste brwi, włosy. Prosty słup. Prosta spódnica. ∆ anat. Kiszka prosta → odbytnica ∆ mat. Graniastosłup… …

    Słownik języka polskiego

  • 19przejść — dk, przejśćjdę, przejśćjdziesz, przejdź, przeszedł, przeszła, przeszli przechodzić ndk VIa, przejśćdzę, przejśćdzisz, przejśćchodź, przejśćdził 1. «idąc przebyć jakąś drogę, przekroczyć coś, udać się dokądś, minąć kogoś, coś» W ciągu dnia… …

    Słownik języka polskiego

  • 20przespacerować — dk IV, przespacerowaćruję, przespacerowaćrujesz, przespacerowaćruj, przespacerowaćował, przespacerowaćowany «spędzić pewien czas spacerując» Przespacerować cały wieczór. przespacerować się «przejść się spacerem; pójść dokądś powoli, odbyć spacer; …

    Słownik języka polskiego