o pojazdach

  • 1pozjeżdżać — dk I, pozjeżdżaćam, pozjeżdżaćasz, pozjeżdżaćają, pozjeżdżaćaj, pozjeżdżaćał 1. «o wielu osobach, pojazdach itp.: kolejno zjechać w dół» Pozjeżdżali z góry na sankach. Samochody pozjeżdżały do podziemnego garażu. 2. «o wielu osobach, pojazdach… …

    Słownik języka polskiego

  • 2obrót — m IV, D. obrótrotu, Ms. obrótrocie; lm M. obrótroty 1. «ruch ciała dokoła osi; zwrot (w odniesieniu do osób)» Obrót Ziemi dokoła osi. Obroty śruby silniczka. Zrobić kilka obrotów w tańcu. ∆ mat. Obrót figury «ruch, przy którym punkty figury… …

    Słownik języka polskiego

  • 3światło — n III, Ms. świetle; lm D. światłoteł 1. «promieniowanie elektromagnetyczne działające na oko ludzkie, wywołujące wrażenia wzrokowe, ułatwiające dostrzeganie i rozróżnianie przedmiotów, ich wielkości, kształtu, barwy i ruchu» Jaskrawe, oślepiające …

    Słownik języka polskiego

  • 4obrót — 1. Coś przyjmuje dobry, zły itp. obrót «coś zmienia się na lepsze, gorsze itp., coś toczy się inaczej niż dotąd»: Wkrótce jednak sprawy przyjęły zły obrót. Życie na gorąco 38/1999. 2. Pracować, poruszać się itp. na małych, wolnych, niskich,… …

    Słownik frazeologiczny

  • 5akcelerator — m IV, D. a, Ms. akceleratororze; lm M. y 1. fiz. «urządzenie do nadawania cząstkom naładowanym wielkich energii» Akcelerator cykliczny. Akcelerator jonów. Akcelerator elektronów. 2. techn. «urządzenie do przyśpieszenia i zwalniania ruchu silnika… …

    Słownik języka polskiego

  • 6amortyzacja — ż I, DCMs. amortyzacjacji, blm 1. ekon. «wartość zużytych w danym okresie środków trwałych, której wyrazem jest suma pieniężna konieczna do utrzymania ich sprawności techniczno ekonomicznej w kolejnym okresie eksploatacji oraz do odtworzenia ich… …

    Słownik języka polskiego

  • 7amortyzator — m IV, D. a, Ms. amortyzatororze; lm M. y techn. «urządzenie do łagodzenia wstrząsów, uderzeń, drgań w pojazdach, maszynach itp.» Amortyzator cieczowy, gazowy, hydrauliczny. ∆ Amortyzator kołysania «urządzenie służące do zmniejszenia przechyłów… …

    Słownik języka polskiego

  • 8amortyzować — ndk IV, amortyzowaćzuję, amortyzowaćzujesz, amortyzowaćzuj, amortyzowaćował, amortyzowaćowany 1. «wyrównywać zyskami osiąganymi z użytkowania jakiegoś obiektu, koszt jego wybudowania lub zakupu» Amortyzować inwestycję. 2. «łagodzić, osłabiać… …

    Słownik języka polskiego

  • 9bagażnik — m III, D. a, N. bagażnikkiem; lm M. i «miejsce lub urządzenie w pojazdach mechanicznych przeznaczone do przewożenia bagażu» Bagażnik rowerowy. Bagażnik na dachu samochodu. Bagażnik w samochodzie. Rower z bagażnikiem. Umieścić walizki, paczki w… …

    Słownik języka polskiego

  • 10bateria — ż I, DCMs. bateriarii; lm D. bateriarii (bateriaryj) 1. chem. fiz. rad. «zespół urządzeń będących źródłem energii, połączonych w jeden układ w celu zwiększenia mocy, wydajności itp.» Bateria ogniw elektrycznych. Bateria do radia, do latarki… …

    Słownik języka polskiego

  • 11bezstopniowy — ∆ techn. Przekładnia bezstopniowa «przekładnia, której przełożenie można zmieniać w sposób ciągły, używana głównie w obrabiarkach i w pojazdach» …

    Słownik języka polskiego

  • 12cichobieżny — «o maszynach, urządzeniach mechanicznych, pojazdach: działający, pracujący, poruszający się cicho, bez hałasu» Cichobieżny tramwaj, wentylator. Cichobieżna winda, obrabiarka …

    Słownik języka polskiego

  • 13cięgło — n III, Ms. cięgłogle; lm D. cięgłogieł techn. «element sztywny przenoszący głównie siły rozciągające w różnych urządzeniach, np. pojazdach» …

    Słownik języka polskiego

  • 14dwukonny — «o pojazdach: zaprzężony w dwa konie» Dorożka dwukonna …

    Słownik języka polskiego

  • 15gaz — m IV, D. u, Ms. gazzie 1. lm M. y chem. fiz. «ciało lotne, substancja nie mająca własnego kształtu ani objętości, wykazująca zdolność do samorzutnego rozprężania się, poniżej pewnej temperatury, zwanej krytyczną, przechodząca w stan ciekły; jeden …

    Słownik języka polskiego

  • 16jechać — ndk, jadę, jedziesz, jedź, jechał 1. «przenosić się z miejsca na miejsce za pomocą środków lokomocji, odpowiedniego sprzętu sportowego lub na grzbiecie zwierzęcia; odbywać podróż, udawać się w jakimś kierunku» Jechać pociągiem, samochodem,… …

    Słownik języka polskiego

  • 17jednokonny — 1. «o pojazdach: zaprzężony w jednego konia» Jednokonny wóz, powóz. Jednokonne sanki. 2. «o silnikach: mający moc jednego konia mechanicznego» …

    Słownik języka polskiego

  • 18jeździć — ndk VIa, jeżdżę, jeździsz, jeźdź, jeździł 1. «przebywać (stale, wielokrotnie, od czasu do czasu) odległość jakimkolwiek środkiem lokomocji; prowadzić pojazd; podróżować, udawać się dokądś» Jeździć konno. Jeździć wozem, tramwajem, pociągiem,… …

    Słownik języka polskiego

  • 19kabina — ż IV, CMs. kabinanie; lm D. kabinain «niewielkie pomieszczenie specjalnie przystosowane do określonego celu (np. w pojazdach, statkach, samolotach), zwykle wyposażone w specjalne urządzenia, aparaturę» Kabina kąpielowa. Kabina pasażerska. Kabina… …

    Słownik języka polskiego

  • 20kierunkowskaz — m IV, D. u, Ms. kierunkowskazzie; lm M. y 1. «znak wskazujący właściwy kierunek drogi; drogowskaz» 2. «urządzenie w pojazdach mechanicznych sygnalizujące za pomocą wskaźników optycznych zamiar zmiany kierunku ruchu» Lewy, prawy kierunkowskaz.… …

    Słownik języka polskiego