камыр изү

  • 1камыр — 1. Онны су, сөт һ. б. белән катнаштырып изүдән барлыкка килгән куе масса 2. күч. Йомшак, җебегән (кеше). КАМЫР БАШЫ – Икенче вакыт камыр ачыту өчен калдырылган яки суга чүпрә салып, он туглап кына ясалган ачы камыр. КАМЫР БАТЫР – Батырлыгы… …

    Татар теленең аңлатмалы сүзлеге

  • 2паста — Камыр сыман масса рәвешендә чыгарыла торган кулинар яки косметик продукция …

    Татар теленең аңлатмалы сүзлеге

  • 3токмач — Камыр җәймәсен башта озынча, аннары вак вак турап ясалган һәм шулпага салына торган ашамлык (чи яки пешкән хәлендә). Токмач салып пешерәлгән шулпалы аш. ТОКМАЧ БАСУ (ҖӘЮ) – Токмач җәймәсен әзерләү …

    Татар теленең аңлатмалы сүзлеге

  • 4Бишпармак — Бешбармак Бешбармак, бесбармак, (каз. бес бармақ, кирг. беш бармак   «пять пальцев», «пятерня») или ет (мясо  кырг., каз.), тур. beş parmak (второе название  «инкаль»)  одно из основных национальных блюд казахов и киргизов. В казахском языке… …

    Википедия

  • 5апара — 1. Камыр башы, ачыган камыр 2. Он суы, малга эчерү өчен он болгатып ясалган куе су …

    Татар теленең аңлатмалы сүзлеге

  • 6җәймә — I. и. 1. Түшәк, матрас өстенә җәелә торган материя, түшәк япмасы; простыня 2. Ашъяулык, өстәл япмасы, эскәтер 3. Токмач кисү һ. б. өчен юка итеп җәелгән камыр 4. Юка итеп җәеп пешерелгән камыр ашы. II. ҖӘЙМӘ – с. 1. Җәелгән, җәенке җәймә авыз 2.… …

    Татар теленең аңлатмалы сүзлеге

  • 7камырлык — 1. Камыр агачы күп үскән урын 2. диал. Дүләнә, Камыр агачы …

    Татар теленең аңлатмалы сүзлеге

  • 8пәрәмәч — 1. Эченә тартылган ит салып, авызын бераз ачык калдырып майда кыздырып пешерә торган камыр ашы 2. Өстенә эремчек, бәрәңге боламыгы сылап пешерелгән түгәрәк камыр ашы; Шәңгә 3 …

    Татар теленең аңлатмалы сүзлеге

  • 9төче — I. с. 1. Тозы аз булганга яки бөтенләй булмаганга үзенчәлекле тәмен югалткан; тозсыз. Шикәр, тоз, ачы тәмләткечләр салып әзерләнмәгән; киресе: ачы 2. Чүпрә салмыйча әзерләнгән, ачытылмаган (камыр һәм камыр ашлары тур.) 3. Шикәрле, татлы, тәмле 4 …

    Татар теленең аңлатмалы сүзлеге

  • 10төш — I. и. 1. Йоклаганда элек үткән нәрсәләрне, вакыйгаларны, кешеләрне кабаттан күрү, кичерү халәте; йоклаганда күз алдына килә торган нәрсәләр, кичерешләр 2. күч. Тормышка ашмый торган, хыялый, чынбарлыкта булмаган нәрсә тур.. ТӨШ ЮРАУ – Төштә… …

    Татар теленең аңлатмалы сүзлеге