арал

  • 161 адас — 1 (Көкш.: Щуч., Еңб.; Жезқ., Ағад.; Рес., Орын.; Орал, Жән.; Сем.: Көкп., Ақс.; Тау., Қош.; Монғ.) аттас. Екеуміздің есіміміз бір болса, а д а с деп айтамыз (Орын., Ад.). Түйе фермасының меңгерушісі мен Мұқамбетжанның баласы а д а с, екеуінің аты …

    Қазақ тілінің аймақтық сөздігі

  • 162 адыраспан — Қ орда., Арал) ащы дәмі бар, үлкендігі қойдың құмалағындай өсімдік, күзде қураған кезде ғана жылқы жейді. Басындағы дәнін жергілікті халық майға қосып, желді науқасқа ем қылады Қ орда., Арал) …

    Қазақ тілінің аймақтық сөздігі

  • 163 адырғы — Қ орда., Арал) алаша. Өрмек тоқығанда жіп шатаспас үшін, арасына қойылған тақтайша, а д ы р ғ ы с ы з арқау өтпейді Қ орда., Арал) …

    Қазақ тілінің аймақтық сөздігі

  • 164 ажуа — Қ орда., Арал; Қост., Об.) мазақ, әзіл, әжуа. Серік Мұқанды а ж у а л а п сөз айтты Қ орда., Арал). Боранбайдың өзі жоқ, тек үлкен шекпені мен салпаң құлақ тымағы ғана етбетінен түсіп, а ж у а л а п күлген сияқтанып кетті (С. Сейф., Шығ., В, 23) …

    Қазақ тілінің аймақтық сөздігі

  • 165 азыққан — Қ орда., Арал) азған. А з ы ққ а н адам, а з ы қ қ а н н ы ң тұқымы Қ орда., Арал) …

    Қазақ тілінің аймақтық сөздігі

  • 166 азына — 1. Қ орда., Арал) қайықтың ішкі жағын, екі бүйірін керіп тұруға және адам отыруға арналған көлденең ағаш. А з ы н а қайықтың екі жағын керіп тұрады, а з ы н а ғ а кісілер отырады Қ орда., Арал). 2. (Қ орда: Сыр., Жал.) қайықтың алдыңғы жағындағы… …

    Қазақ тілінің аймақтық сөздігі

  • 167 айбарақ — Қ орда., Арал) алдау, өтірік дәлел келтіру. Берейін деп тұрғанда ол а й б ар а қ қып бергізбеді Қ орда., Арал) …

    Қазақ тілінің аймақтық сөздігі

  • 168 айбарландыру — (Қ орда: Тер., Жал., Арал) ашындыру. Гитлер Германиясы фашистерінің жыртқыштық әрекеті кімді а й б а рл а н д ы р м а д ы Қ орда., Арал) …

    Қазақ тілінің аймақтық сөздігі

  • 169 айғабақ — 1 Қ орда., Арал) тудың басына ілетін айдың бейнесі. А й ғ а б а ғ ы н жарқылдатып Көтібар туды жоғары көтерді Қ орда., Арал) 2 (Ауғ.; Ир.) күнбағыс …

    Қазақ тілінің аймақтық сөздігі

  • 170 айдау — 1 (Алм., Шел.) жол түспеген құмды жер. Мына біреу кім өзі тал түсте жол таппағандай а й д а у кешіп келе жатқан? А йд а у д ы ң қара топырағына атын омбылата бастырып келе жатқан салт аттыға ел назары бірден ауды (Б. Соқп., Қайдасың, Гауһар?,… …

    Қазақ тілінің аймақтық сөздігі

  • 171 айқабақ — (Қ орда: Сыр., Тер., Жал., Арал; Шымк., Қызылқ.) күнбағыс. А й қ а б а қ т ы ң гүлдеп тұрған уақыты осы кез Қ орда., Сыр). Есі ауысыңқыраған адамды «а й қ а б а қ т а й аударылып» деп айтады екен Қ орда., Арал) …

    Қазақ тілінің аймақтық сөздігі

  • 172 айма-ай — (Қ орда: Арал, Қаз., Қарм.) ай сайын. А й м а а й мемлекетке балықты кем береді («Соц. Арал», 8.07.1951) …

    Қазақ тілінің аймақтық сөздігі

  • 173 айнакөз — Қ орда., Арал; Қарақ.; Гур., Тең.) балықтың бір түрі, шабақ сияқты кішкене, тікенді қабыршақты балық. А й н а к ө з Каспий теңізі мен Жайық өзенінде кездесетін балық Қ орда., Арал). А й н а к ө з д і ң еті дәмді, семіз болады. А й н а к ө з д і… …

    Қазақ тілінің аймақтық сөздігі

  • 174 айналыс — Қ орда., Арал) уақыт, маусым, мезгіл. Біз жылды төрт а й н а л ы с қ а бөлеміз Қ орда., Арал) …

    Қазақ тілінің аймақтық сөздігі

  • 175 айрыт — Қ орда., Арал) шат, екі аяқтың денемен түйіскен жері. Судың бұл жағасы менің а й р ы т ы м н а н келмейді Қ орда., Арал) …

    Қазақ тілінің аймақтық сөздігі

  • 176 айырқом — Қ орда., Арал) желқом. Ат жауыр болса а й ы р қ о м м е н міну керек Қ орда., Арал) …

    Қазақ тілінің аймақтық сөздігі

  • 177 ақ басқын — Қ орда., Арал) жаяу борасын. А қ б а с қ ы н боп жылқы ығыпты Қ орда., Арал) …

    Қазақ тілінің аймақтық сөздігі

  • 178 ақ иық болу — 1 (Қ орда: Арал, Қаз.) жария; таныс болу. Бірақ Сатаев та, Қожақаев та жартымды ешнәрсе айта алған жоқ, ұзақ қиыр айтыла айтыла а қ и ы қ б о л ғ а н факт («Соц. Арал», 15.07.1943) 2 (Қ орда: Қарм., Сыр.) шаршау, қажу. Жұмыста а қ и ы қ болуға… …

    Қазақ тілінің аймақтық сөздігі

  • 179 ақ құман — (Көкш.: Қ ту, Уәлих.; Рес., Омбы; Қост., Жанг.; Қ орда, Арал; Қар., Ж.арқа; Ақт., Ойыл; Түрікм., Красн.; Жамб., Шу) шай шығаратын шәйнек. Отаудың а қ қ ұ м а н ы н да ала кел (Жамб., Шу). А қ қ ұм а н ғ а шай сал (Көкш., Қ ту). А қ қ ұ м а н ғ а… …

    Қазақ тілінің аймақтық сөздігі

  • 180 ақ май — 1 (Орал: Чап., Жымп.; Рес., Волг.) күз айларында қураған шөп жеген мал сүтінің майы. Бұл жерде палауды көбіне а қ м а й ғ а басады (Орал, Жымп.) 2 Қ орда., Арал; Қарақ.; Түрікм.: Ашх., Таш.) мақта майы. Бір шүйше (қ.) а қ м а й д а н қалғаны осы… …

    Қазақ тілінің аймақтық сөздігі


We are using cookies for the best presentation of our site. Continuing to use this site, you agree with this.