аднос

  • 11горотинский — харутанскі, які адносіцца да харутан, што жылі на тэрыторыі сучаснай Славеніі …

    Старабеларускі лексікон

  • 12доконанье — 1. заканчэнне, завяршэнне; ˜ доконанье живота смерць; 2. ажыццяўленне, выкананне; 3. даказванне, устанаўленне праўды (часцей праз суд); 4. смерць, скананне; 5. дагавор, пагадненне; ˜ быти въ доконанью знаходзіцца ў дагаворных адносінах …

    Старабеларускі лексікон

  • 13докончанье — 1. дагавор, пагадненне; ˜ быти въ докончании знаходзіцца ў дагаворных адносінах; ˜ вечное докончание бестэрміновы дагавор аб міры; ˜ держати въ докончаньи (каго н.) выконваць умовы дагавору (з кім н.); 2. канец, заканчэнне; 3. смерць, скананне,… …

    Старабеларускі лексікон

  • 14долегати — 1. непакоіць, турбаваць, мучыць; 2. датычыцца, мець адносіны да каго н. або чаго н …

    Старабеларускі лексікон

  • 15дьякониса — жанчына, якая займае якую н. царкоўную пасаду ў адносінах да жанчын …

    Старабеларускі лексікон

  • 16заводитися — 1. наладжваць, заводзіць (сяброўства і пад.); 2. уцягвацца (уступаць у пэўныя адносіны з кім н.); 3. судзіцца; ˜ въ право заводитися падаваць справу ў суд; 4. выступаць; узнімацца, падымацца супраць каго н., чаго н …

    Старабеларускі лексікон

  • 17залежати — I 1. грунтавацца на чым н.; 2. мець дачыненне, адносіцца да чаго н.; 3. залежаць ад каго н.; 4. змяшчацца; уяўляць сабой; 5. быць павінным, належаць II 1. застацца ляжаць, заляжацца; 2. прымыкаць, знаходзіцца побач …

    Старабеларускі лексікон

  • 18згода — 1. станоўчы адказ, дазвол на што н.; 2. узаемная дамоўленасць, дагавор; 3. сяброўскія адносіны, мір, спакой …

    Старабеларускі лексікон

  • 19ижъ — I >> ижь IIчасц. нават IIIпрыназ. з, ад, са (пры выражэнні аб ектных адносін) …

    Старабеларускі лексікон

  • 20калецкий — які мае адносіны да калекі, жабрака …

    Старабеларускі лексікон