(po dyletancku)

  • 1po dyletancku — {{/stl 13}}{{stl 8}}przysł. {{/stl 8}}{{stl 7}} jak dyletant, powierzchownie : {{/stl 7}}{{stl 10}}Wykonać utwór po dyletancku. {{/stl 10}} …

    Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • 2po dyletancku — → dyletancki …

    Słownik języka polskiego

  • 3dyletancki — «właściwy dyletantowi, dyletantyzmowi; powierzchowny, amatorski, niefachowy» Dyletancka krytyka. po dyletancku «jak dyletant, powierzchownie, po amatorsku» …

    Słownik języka polskiego

  • 4dyletant — m IV, DB. a, Ms. dyletantncie; lm M. dyletantnci, DB. ów «człowiek zajmujący się jakąś dziedziną, głównie nauki lub sztuki, bez odpowiedniego przygotowania, powierzchownie, po dyletancku; laik» ‹wł., fr.› …

    Słownik języka polskiego

  • 5fuszer — m IV, DB. a, Ms. fuszererze; lm M. fuszererzy, DB. ów «ten, kto wykonuje coś niedbale, po dyletancku, niefachowo; partacz» ‹niem.› …

    Słownik języka polskiego

  • 6fuszerka — ż III, CMs. fuszerkarce 1. blm pot. «praca wykonywana niedbale, niefachowo, po dyletancku, po fuszersku, partactwo; wytwór takiej pracy» 2. lm D. fuszerkarek środ., → fucha w zn. 1 …

    Słownik języka polskiego

  • 7dyletancki — {{/stl 13}}{{stl 8}}przym. Ib {{/stl 8}}{{stl 7}} taki jak u dyletanta; powierzchowny, niefachowy : {{/stl 7}}{{stl 10}}Dyletanckie podejście do problemu.{{/stl 10}}{{stl 18}}ZOB. {{/stl 18}}{{stl 10}}po dyletancku {{/stl 10}} …

    Langenscheidt Polski wyjaśnień