(oczarować)

  • 1oczarować — {{/stl 13}}{{stl 17}}ZOB. {{/stl 17}}{{stl 7}}oczarowywać {{/stl 7}} …

    Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • 2oczarować — dk IV, oczarowaćruję, oczarowaćrujesz, oczarowaćruj, oczarowaćował, oczarowaćowany oczarowywać ndk VIIIa, oczarowaćowuję, oczarowaćowujesz, oczarowaćowuj, oczarowaćywał, oczarowaćywany «wzbudzić zachwyt, podziw dla kogoś lub czegoś; ująć, zjednać …

    Słownik języka polskiego

  • 3oczarowywać — → oczarować …

    Słownik języka polskiego

  • 4oczarowywać — {{/stl 13}}{{stl 8}}cz. ndk Ib, oczarowywaćowuję, oczarowywaćowuje, oczarowywaćany {{/stl 8}}– oczarować {{/stl 13}}{{stl 8}}dk Ia, oczarowywaćruję, oczarowywaćruje, oczarowywaćany {{/stl 8}}{{stl 7}} wywoływać u kogoś uczucie zafascynowania,… …

    Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • 5oczarowanie — n I 1. rzecz. od oczarować. 2. «zachwyt, fascynacja» …

    Słownik języka polskiego

  • 6olśnić — dk VIa, olśnię, olśnisz, olśnij, olśnił, olśniony olśniewać ndk I, olśnićam, olśnićasz, olśnićają, olśnićaj, olśnićał, olśnićany 1. «porazić wzrok silnym blaskiem, oślepić jasnością, bielą; rzadziej: oświetlić coś jasno» Promienie słońca olśniły… …

    Słownik języka polskiego

  • 7urzec — dk Vc, urzeknę, urzekniesz, urzeknij, urzekł, urzekła, urzekli, urzekłszy, urzeczony urzekać ndk I, urzecam, urzecasz, urzecają, urzecaj, urzecał 1. «według dawnych wierzeń: rzucić na kogoś urok; zaczarować» 2. «wzbudzić podziw, zachwyt, olśnić,… …

    Słownik języka polskiego

  • 8zachwycić — dk VIa, zachwycićcę, zachwycićcisz, zachwycićchwyć, zachwycićcił, zachwycićcony zachwycać ndk I, zachwycićam, zachwycićasz, zachwycićają, zachwycićaj, zachwycićał, zachwycićany «wprawić kogoś w zachwyt, wzbudzić zachwyt; olśnić, oczarować, urzec» …

    Słownik języka polskiego

  • 9zafascynować — dk IV, zafascynowaćnuję, zafascynowaćnujesz, zafascynowaćnuj, zafascynowaćował, zafascynowaćowany «wywrzeć bardzo silne wrażenie; urzec, oczarować, olśnić» Zafascynowała kogoś sztuka, książka. Zafascynować kogoś swoją urodą. zafascynować się… …

    Słownik języka polskiego

  • 10rzucić kogoś na kolana — 1) Olśnić; zauroczyć; oczarować Eng. To dazzle, charm, or enchant; to cast a spell on 2) Zwyciężyć lub pokonać kogoś łatwo i całkowicie Eng. To win or defeat someone easily or totally; to beat with a great style …

    Słownik Polskiego slangu