ШАТА

ШАТА
ШАТА
жен., ·стар. плащ. охабень, верхняя одежда. Должен бяше противу послу изыти пешо, на милю, без шаты. ·летописн.
| ныне, южн. и зап. оклад иконы, риза. Шата серебряная, золоченая.

Толковый словарь Даля. 1863-1866.


.

Нужен реферат?

Смотреть что такое "ШАТА" в других словарях:

  • шата — шата, шати одяг, шаття, коштовний одяг …   Зведений словник застарілих та маловживаних слів

  • шата — 1 (Қост., Жанг.; Қар., Қарқ.) мінезі шәлкез, тентек, шатақ шығарғыш. Мінезі ш а т а ғой өзінің: тиіп кетсең, өзіңе бас салғалы тұр (Қост., Жанг.). Оған соқтықпа – ол ш а т а кісі (Қар., Қарқ.). Әй, енеңді ұрайын, Маусымбектің ш а т а с ы не… …   Қазақ тілінің аймақтық сөздігі

  • шатақ қом — (Қарақ.) шатақ шығарушы бұзық адам …   Қазақ тілінің аймақтық сөздігі

  • шатаққойлау — сын. Аздап шатаққұмар, шатақшыл. Ол маңайындағы балаларға өктемдік жасап үйренген ш а т а қ қ о й л а у (Б.Соқпақбаев, Балалық., 33) …   Қазақ тілінің түсіндірме сөздігі

  • шата — верхнее платье, плащ , металлический оклад икон , южн., зап., укр. шата одежда , блр. шата, чеш. šаt одежда , слвц. šаtа, польск. szata, в. луж. šаt. Древнее заимств. из герм. *hêtaz м., ср. р., ср. в. н. hâʒ м. платье , hæʒе ср. р. кафтан,… …   Этимологический словарь русского языка Макса Фасмера

  • шата́ть — аю, аешь; несов., перех. 1. Приводить в колебательное движение, раскачивать из стороны в сторону. Ветер шатал сухие бурьяны, вылизывал снежинки из каждой складочки земли. Сартаков, Философский камень. | в безл. употр. Дрезина, выйдя из тупика,… …   Малый академический словарь

  • шата — див. шати …   Український тлумачний словник

  • шата — іменник жіночого роду в однині вживається рідко …   Орфографічний словник української мови

  • шата — 1. адзежына; 2. плашч; 3. толькі мн. адзенне …   Старабеларускі лексікон

  • шата — ти, ж. Пр. Жіноче, довге, невизначеної форми верхнє вбрання …   Словник лемківскої говірки


Поделиться ссылкой на выделенное

Прямая ссылка:
Нажмите правой клавишей мыши и выберите «Копировать ссылку»